Դաշտում արդեն քանի օր է քննարկվում ԱԽ նախկին քարտուղարի հոդվածը և դրան հաջորդող հարցազրույցը։ Ես ուզում եմ անդրադառնալ այդ հարցազրույցի աննկատ մնացած, բայց, իմ գնահատմամբ, ամենակարևոր խոստովանությանը...
Առաջնային տպավորությունս այդ հարցազրույցից․ կարծես թե պարոն Լիպարիտյանն այլևս ասելիք չունի հայ հանրությանը և պարզապես լծված է Փաշինյանի ներքին ու արտաքին քաղաքականությունը արդարացնելու ծանր ու դժվարին գործին...
Իշխող քաղաքական թիմն իր ազդեցության տակ գտնվող փողոցային ագրեսիա գեներացնողին վերածում է հանրային օրակարգ թելադրողի, որտեղ փաստարկին փոխարինում է գոռոցը, բանավեճին՝ ճնշումը, իսկ բանականությանը՝ ամբոխային վարքագիծը...
Մենք պետք է հստակ հասկանանք, որ բռնաճնշումները ռեժիմի իշխանաշինության հիմքն են, և դրանք չեն դադարելու։ Բռնաճնշումները համակարգային բնույթ ունեն, և պետք չէ անիրատեսական պատրանքներ փայփայել, որ դրանք կդադարեն...
Դե, իհարկե, ձևակերպումն այսպիսին չէ, հո աշխարհի ամենավերջին ապուշները չե՞ն, որ ներկայացնեն իրականությունը՝ այն, ինչ սպասվում է Հայաստանին ու հայերիս դեպի Եվրամիություն (ԵՄ) ընթացքի դեպքում...
Նախևառաջ ուզում եմ շնորհակալություն հայտնել բոլոր նրանց, ովքեր արձագանքեցին իմ նախորդ թեմատիկ հրապարակմանը, կիսվեցին իրենց մտորումներով, դիտարկումներով ու կառուցողական քննադատությամբ...
Մեր խեղճուկրակ քաղաքական կյանքը ներկա խառը ժամանակներում կարող է շատ թե քիչ ճիշտ կողմնորոշվել իր պրակտիկ գործողություններում, եթե կարողանա ոչ թե մակերեսորեն, այլ խորապես և գոյաբանորեն հասկանալ, որ աշխարհը գիտի միայն մի լեզու, և դա էլ մերկապարանոց ուժի լեզուն է...
ԱՐՑԱԽԸ աշխարհասփյուռ հայության «Միտքն էր, Պատիվն էր ու Խիղճը»…
Արցախը պարզապես աշխարհագրական տարածք չէր, պարզապես քարտեզի վրա գծված սահմաններով հայրենիքի մի հատված չէր...
1. Երբ ՀԱՊԿ-ում քննարկվում էր Հայաստանի հարցը, նույն պահին քաղաքացի Նիկոլ Փ.-ն Թուրքիայում հանդիպում էր Էրդողանի հետ։ Ամեն ինչ շատ խորհրդանշական ստացվեց...
Աշխարհաքաղաքական խաղի մեջ հզորի ու թույլի ամենահիմնական տարբերություններից մեկն այն է, որ հզորը առաջնորդվում է իրավիճակի ստեղծած օբյեկտիվ հնարավորություններով, իսկ թույլը՝ սուբյեկտիվ ցանկություններով, որոնք, որպես կանոն, հեռու են օբյեկտիվ իրականությունից։
Ավելին, հզորի կամ էլ թվացյալ հզորի վարքում սուբյեկտիվության ի հայտ գալը նշան է նրա թուլության, և, հակառակը, թույլի վարքում օբյեկտիվության ի հայտ գալը նշան է նրա ուժեղացման...